Dictionary Entry

ပီးပီး

[pïpï]
တခုတရီ အတိုင်းအတာ ပမာဏထက် လျော့ခြင်း၊ နည်းခြင်း၌ တွဲပြီးကေ သုံးသော စကား။ ပီးပီး အချေ့ စိတ်ကေသျှေ။ (အရပ်) ၂၊ နိမ့်ကျ ညံ့ဖျင်းသော အဖြစ် မောင်ပန်းဦးဘိန်းစားသည်၊ အရက်သောက်တေ၊ ဖဲကစပ်တေ ပီးပီးသုံးဖို့မရ၊ လူဦးလူရာမာ မဝင်ဗျာယ်။ (အရပ်
တစ်စုံတစ်ခု အတိုင်းအတာ ပမာဏထက် လျော့ခြင်း၊ နည်းခြင်း၌ တွဲ၍ သုံးသော စကား။ ပီးပီး အငယ့် စိတ်ကေသျှေ။ (အရပ်) ၂၊ နိမ့်ကျ ညံ့ဖျင်းသော အဖြစ် မောင်ပန်းဦးဘိန်းစားရေ၊ အရက်သောက်တေ၊ ဖဲကစပ်တေ ပီးပီးသုံးဖို့မရ၊ လူဦးလူရာမှာ မဝင်ဗျာယ်။ (အရပ်
less
◆

Grammar Note:

နာမ်

Additional Details

Created At
2026-02-22 06:53:52
Search similar ← Back to Dictionary