Dictionary Entry

ပြတ်ဦ

[pɹaʔʔù]
၁၊ ထက်သော ဓား အစဟိစွာအနိန်နန့် ထိခိုက်၍ အသားအရီ ကွဲပြတ်ရေ။ ခြီမာ ဒါးမြတ်လို့ တဟမ်းပါလားခရေ (အရပ်)။ ၂၊ အဆက်အစပ်မဟိ ဖြစ်တေ။ ၃၊ အပိုင်းအပိုင်း ဖြစ်တေ။ သွန်ိုင် ကြိုးပြတ် လားခရေ။ (အရပ်) ၃၊ ပြီးဆုံးရေ။ လက်စသတ်ရေ။ ဘုရားပွဲကို၊ လားမြဲမခွာ၊ ခါးကြိုးတပင်၊
၁၊ ထက်သော ဓား စသည်ဖြင့် ထိခိုက်၍ အသားအရေ ကွဲပြတ်သည်။ ခြီမှာ ဓားပြတ်လို့ တစ်ဟမ်းပါလားခရေ (အရပ်)။ ၂၊ အဆက်အစပ်မယှိ ဖြစ်သည်။ ၃၊ အပိုင်းအပိုင်း ဖြစ်သည်။ လောင်းချိုင် ကြိုးပြတ် လားခရေ။ (အရပ်) ၃၊ ပြီးဆုံးသည်။ လက်စသတ်သည်။ ဘုရားပွဲကို၊ လားမြဲမခွာ၊ ခါးကြိုးတစ်ပင်၊
grow apart
◆

Grammar Note:

ကြိယာ

Additional Details

Created At
2026-02-22 06:53:52
Search similar ← Back to Dictionary