Dictionary Entry

မြက်

[mɹɛʔ]
၁၊ လိုင်ခြောင်းမားသို့ အရိုး၊ အစူး အစဟိစွာ ငြိကပ်ရေ။ လည်ခြောင်းမာ အရိုးအစူး မြက်တေ။ ၂၊ လိုင်ခြောင်းဟိ လီဝင် ပေါက်၌ တခုတရီ ဆို့နင်း၍ လီကန်တွန်း ထုတ်ရေ။ ထမင်းမြက်တေ၊ ရီမြက်တေ။ ၃၊ အရိုး၊ စူး အစဟိစွာ ကိုယ်အင်္ဂါမားသို့ စူးဝင်မှုကြောင့် တချက်တချက် အခံရ ခက်အ
၁၊ လည်ချောင်းတွင်းသို့ အရိုး၊ အဆူး စသည် ငြိကပ်သည်။ လည်ခြောင်းမှာ အရိုးအဆူး မြက်တေ။ ၂၊ လည်ချောင်းယှိ လေဝင် ပေါက်၌ တစ်စုံတစ်ရာ ဆို့နင်း၍ လေကန်တွန်း ထုတ်သည်။ ထမင်းမြက်တေ၊ ရီမြက်တေ။ ၃၊ အရိုး၊ ဆူး စသည် ကိုယ်အင်္ဂါတွင်းသို့ စူးဝင်မှုကြောင့် တချက်တချက် အခံရ ခက်အ
be effective
◆

Grammar Note:

ကြိယာ

Additional Details

Created At
2026-02-22 07:16:59
Search similar ← Back to Dictionary